رفتار گلهای یعنی تصمیم گرفتن فقط چون بقیه همین کار را میکنند. در کانالها و گروهها این اثر چند برابر میشود: یک پیام دستبهدست میشود و هزاران نفر همزمان یک سهم را میخرند یا میفروشند.
گله گاهی درست میرود، ولی وقتی برمیگردد، همه با هم از یک در میخواهند بیرون بروند و قیمت سقوط میکند.
دو اشتباه رایج از پشیمانی میآیند: نگه داشتن سهم ضررده چون «فروختن یعنی قبول شکست»، و فروختن زودِ سهم سودده چون «نکند سودم برگردد».
نتیجه برعکس چیزی است که میخواهی: ضررها بزرگ میمانند و سودها کوچک بسته میشوند.
خیلیها قیمت خریدشان را معیار میگیرند: «تا به قیمت خریدم برنگردد نمیفروشم». به این «لنگر ذهنی» میگویند. ولی بازار قیمت خرید تو را نمیداند و برایش مهم هم نیست.
سؤال درست این است: اگر امروز این سهم را نداشتم، با همین قیمت میخریدمش؟ اگر جواب «نه» است، نگه داشتنش در واقع یعنی هر روز دوباره خریدنش.
رفتار گلهای یعنی تصمیم فقط چون بقیه همین کار را میکنند؛ وقتی گله برگردد، همه با هم از یک در بیرون میروند.
ترس از پشیمانی باعث میشود ضررها را نگه داری و سودها را زود ببندی.
سهم نمیداند تو به چه قیمتی خریدهای؛ تصمیم را بر اساس وضع امروز بگیر.
بپرس: اگر امروز این سهم را نداشتم، میخریدمش؟ جوابش تصمیم نگه داشتن را روشنتر میکند.
سهمی ۳۰ درصد ضرر دارد و دلیل خریدت از بین رفته. کار درستتر؟
سهمی را ۲۰۰۰ خریدی و حالا ۱۴۰۰ است. دلیل خریدت از بین رفته. کدام فکر منطقیتر است؟