قاعده‌مند بودن

استراتژی یعنی چند قاعدهٔ روشن

استراتژی یعنی از قبل بنویسی کی می‌خری، کی می‌فروشی، چقدر می‌خری و حد ضررت کجاست؛ آن‌قدر روشن که دو نفر با خواندنش یک کار کنند.

یک استراتژی کامل به این سؤال‌ها جواب می‌دهد: در چه سهم‌هایی معامله می‌کنم؟ چه چیزی باعث خرید می‌شود؟ چقدر می‌خرم؟ حد ضرر کجاست؟ کی سود را برمی‌دارم؟ اگر به یکی از این سؤال‌ها جواب روشن نداری، آن قسمت را حس و حال تو تصمیم می‌گیرد.

چرا قاعده؟

قاعده جلوی تصمیم هیجانی را می‌گیرد و می‌شود آن را روی گذشته آزمود. چیزی که نوشته نشده، قابل سنجش هم نیست.

با قاعده می‌توانی بعد از چند ماه ببینی چه چیزی کار کرده و چه چیزی نه، و فقط همان بخش را اصلاح کنی. بدون قاعده، هر معامله یک تصمیم تازه است و نمی‌دانی موفقیت یا شکستت از کجا آمده. قاعدهٔ نوشته‌شده را هر وقت شک کردی دوباره بخوان.

یک استراتژی کامل روی کاغذ

نمونه (فقط برای یادگیری): «فقط سهم‌هایی را نگاه می‌کنم که ارزش معاملات روزانه‌شان بالای ۵ میلیارد تومان است. وقتی قیمت بعد از دست‌کم یک ماه نوسان، مقاومت را با حجم دو برابر میانگین بشکند، می‌خرم. اندازهٔ خرید طوری است که ضرر تا حد ضرر بیش از ۱٪ سرمایه نشود. حد ضرر زیر آخرین کف است. اگر قیمت ۲۰٪ رشد کرد، نیمی را می‌فروشم و برای بقیه حد ضرر را به قیمت خرید می‌برم.»

این متن می‌گوید چه سهمی، کی ورود، چقدر، کی خروج با ضرر و کی خروج با سود. استراتژی‌ای که یکی از این پنج تکه را ندارد، هنوز کامل نیست.

خلاصهٔ درس

استراتژی یعنی چند قاعدهٔ نوشته‌شده و روشن: کدام سهم‌ها، کی ورود، چقدر، حد ضرر و کی خروج.

قاعدهٔ روشن عدد دارد و دو نفر با خواندنش یک کار می‌کنند.

قاعده جلوی تصمیم هیجانی را می‌گیرد و می‌شود آن را روی گذشته آزمود.

هر بخشی که قاعده ندارد، به دست حس و حال تو می‌افتد.